yalnızlığın en zengini1957
bensiz de yaşamaya alıştığını artık biliyorum
denize nazır çay bahçelerinde yudum yudum
kendi hayatını dalgaların seslerinde yaşadığını
varla yok arasında çızgideki ben olmasamda
az sonra bol köpüklü bir kahve koyacaklar masana
sade yanında şekerli tam istediğin gibi bir fincanda
ilk yudum kesin seni alıp bana getirecek hatırası var
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta