Ve sonunda kanat çırpıyor.
Rüzgâr minnet etmiyor.
Her sabah saçlarıma dokunur.
Bir söz işitmez kulaklarım.
Şikayetçi olan hiç değilim.
Uzun çöller beklentisi içermez.
Sade naiftir yalnızlığım.
Başımın tacı artık yok.
Görünmez çığlıklarım.
Gömüldü artık.
Çağırmak istemem kimseyi.
Gölgesizdiler kendileri.
Eğilmeyecek başım.
Denediğim davranış kalıpları.
Hiçbir şablona uymayanlar.
Uzak durun.
Sevdim ben bu yalnızlığı.
Kenan Gezici 19/02/2025
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 19.02.2025 14:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!