Eve dönüşün en tatlı telaşı bu,
Gönlümün pasını açan bir büyü.
Unutturur gamı, dünyayı siler,
Şu küçük adamın masumca yüzü.
Yarin yeri başka, onunki başka,
Bir çocuk gülüşle geldim bu aşka.
Damarıma işledi en saf haliyle,
Sanki yeni baştan başladım aşka.
Kokusunda huzur, bakışında yaz,
Onunla silinir içimdeki yas.
Öyle bir tılsım ki, tarif edilmez,
Ruhumu derinden yakalar bu haz.
Kendimi unutup çocuk olurum,
Onun oyununda hayat bulurum.
Her anı bir şiir, her sözü şarkı,
Ben bu küçük devle huzur dolurum.
Hayata yeniden merhaba deyiş,
Yaşama sımsıkı bağlı bir seviş.
Karanlık günlerin ardından doğan,
Güneşle beraber nurlu bir geliş.
Öyle derin işler, öyle bir tutku,
Varlığı en güzel sevgi uykusu.
Bir mühür misali sarar ruhumu,
Dağılır içimden o eski korku.
Zamanın durduğu o eşsiz anda,
Bir mucize saklı şu küçük canda.
Seninle bir bütün, onunla çocuk,
Mutluluk gizliymiş meğer bu yanda.
Mısralar dökülür gönülden dile,
Sevgiyle örülür en ince çile.
Bu duygu, bu neşe bitmesin asla,
Ebedi huzurla aşk gelsin dile.
Nurgül Ankara
Nurgül AnkaraKayıt Tarihi : 8.3.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!