Sanırsin ki, gökdelenlerin bulutlara kadar uzandigi bir sehir benliğim,
aydınlık, hiç sönmeyecek gibi.
Oysa, Bir hiçlik beldesinden öte degildir benim köyüm,
yıkık harabelerle dolu.
Bir yokluk diyarından öte degildir benim özüm,
Ruhumu esir alan, küçük bir kafes sanki.
Kayıt Tarihi : 3.7.2017 12:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!