SANKİ VİRENE OLMUŞ ŞEHİR GİBİYİM
SESSSİZCE SESSİZLİĞİ DİNLERİM
BAŞIMA YIKILMIŞ DAĞLARI SEYREDERİM
BENDE SESSİZCE ARANIZDAN ÇIKAR GİDERİM
DÜNYADA YIKILMIŞ UMUTLARIM BAĞLARIM
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta