Kuruyan dala bülbül konmazmış
Kavuşan yürek fazla yanmazmış
Ah çekilir ama yerde kalmazmış
Benim ahım sende kaldı sevdiğim
Bülbülün feryadı yürek dağlarmış
Kulak iyi dinler gözler ağlarmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzelim şiiri okumama vesile olduğunuzdan ötürü
teşekkür eder,saygı ve sevgiler sunarım dost yürek...
muhabbetle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta