Beni Sen Sev Şiiri - Mustafa Alp

beni sen sev,
kalabalıkların arasından seçip,
sessizliğimin içindeki çığlığı duyarak sev.
yorulmuş yanlarımı dinlendirerek,
kırılmış umutlarımı onararak sev.

beni sen sev,
gecenin en karanlık saatinde,
ışık olmayı göze alarak sev.
herkes giderken kalmayı seçerek,
her şey biterken yeniden başlamayı bilerek sev.

beni sen sev,
yüzüm gülerken değil yalnızca,
içimde fırtınalar koparken de sev.
suskunluğumun ardındaki hikâyeyi merak et,
bir kelimemi bin anlamla dinle.

beni sen sev,
eksiklerimle, hatalarımla, korkularımla.
mükemmel olmadığımı bilerek,
ama yine de vazgeçmeyerek sev.
çünkü ben, yaralarımı saklamayı iyi bilirim,
sen, onları görmeyi öğren.

beni sen sev,
bir sabah güneşi gibi yumuşak,
bir kış gecesi gibi sarsılmaz sev.
ellerimi tuttuğunda dünya dursun,
gözlerime baktığında zaman utansın.

beni sen sev,
yolum uzunsa birlikte yürüyelim diye,
yüküm ağırsa birlikte taşıyalım diye sev.
düştüğümde kaldırmak için değil,
düşmeye cesaret edebileyim diye sev.

beni sen sev,
bir cümlede değil,
bir ömürde anlatılan türden sev.
adımı kalbine yaz,
silinmeyecek yerlerine.

beni sen sev,
bir gün değil, her gün,
bir an değil, sonsuza kadar sev.
çünkü ben,
sevilince çoğalan,
anlaşılınca yaşayan,
sevince var olan biriyim.

ve eğer seveceksen,
yarım bırakma.
başladıysan, sonuna kadar gel.
çünkü ben,
beni sen sev dediğimde,
her şeyimi koyarım ortaya.

beni sen sev.
başkasının sevdiği gibi değil,
senin kalbinin bildiği gibi sev.

Mustafa Alp
04/02/2024 04.00