Beni buralarda ara Şiiri - Ahmet Gürkan

Gecenin eşiğinde durdum.
Rüzgâr,
Adını getirmiyor artık.
Yalnız,
Toprak kokusu,
Islak taşlar,
Susmuş sokaklar..

Herkes bir yere varmış gibi,
Ayak izleri yok,
Sadece gölgeler,
Ben;
Yarım kalmış bir cümlenin,
Son kelimesi bile değilim..

Bir kapı gıcırdıyor içeriden,
Kızarmış çayın buğusu,
İnce bir duman,
Çatlak bir bardakta,
Dudak payı kadar umut kalmış.

Beni buralarda ara,
Kırık saz sesinin sızdığı yerlerde,
Yarık duvarlarda saklı adımlarda,
Yüreğin titrerse,
Bil ki;
Ben hâlâ buradayım,
Senden dönmeyen yolların ucunda..

Annemin sesi gelir bazen,
Tandır ekmeği kokar,
Yoktan
Çocukluğum,
Küflü bir sandıkta,
Yamuk bir fotoğraf gibi durur..

Dağların gölgesi uzun bu mevsim,
Sanki göğsüme devrilmiş,
Ne zaman göğe baksam,
Senin suskun yüzün iner üstüme..

Beni buralarda ara,
Kırık saz sesinin sızdığı yerlerde,
Yarık duvarlarda saklı adımlarda,
Yüreğin titrerse,
Bil ki;
Ben hâlâ buradayım,
Senden dönmeyen yolların ucunda..

Sor kendine,
Kime savurdun sesini,
Hangi türkünün içinde kaybettin izini,
Çünkü her nakaratta,
Usul usul,
Dizlerine vurduğun taş,
Benim kalbimden kopan parça...

Beni buralarda ara,
Kırık saz sesinin sızdığı yerlerde,
Yarık duvarlarda saklı adımlarda,
Yüreğin titrerse,
Bil ki;
Ben hâlâ buradayım,
Senden dönmeyen yolların ucunda...

Ahmet Gürkan