Beni anlar Şiiri - Serkan Kaya 2

‎Bir gün herkes gider, geriye seçimleri kalır,
‎İnsan en çok kendi verdiği hükümle sınanır.
‎Zaman geçer, her vicdan kendi hesabına çağrılır,
‎Birini severken kaybetmenin ne olduğunu yaşayan beni anlar.
‎
‎Bir zamanlar adım geçerdi bütün hayallerinde,
‎Şimdi bir yabancıyım kendi hikâyemde.
‎Bir kitabın kahramanı nasıl silinir son sayfasında?
‎Kendi yazdığı hikâyeden çıkarılan beni anlar.
‎
‎Bir hâkim düşün, kendi kalbine müebbet veren,
‎Suçunu bilmeden bir masumu mahkûm eden,
‎Bir gün aynı kürsüde kendi hükmünü dinleyen,
‎İşte o gün, yargılanmadan kaybedilen beni anlar.
‎
‎Ne çok şey değişirmiş, hiçbir şey değişmeden,
‎Bir yüz aynı kalırmış, içindeki insan giderken.
‎Meğer ayrılık başlarmış, son söz söylenmeden,
‎Bir gün aynı yürekte yabancı kalan beni anlar.
‎
‎Bir bestekâr yıllarca bir şarkıya ömür verir,
‎Her notasına yaşanmamış bir yarın gizler.
‎Gün gelir, o şarkıyı başkasının sesinden dinler,
‎Kendi yazdığı hikâyede yabancı kalan beni anlar.
‎
‎Ben senden kusursuz bir sevda istemedim,
‎Her kırgınlığımda seni değil, gururumu yendim.
‎Birlikte geçirdiğimiz hiçbir güne pişman değilim,
‎Bir gün karşılık beklemeden seven beni anlar.
‎
‎Bir ayna düşün, yıllarca aynı yüzü yansıtan,
‎Bir darbeyle bin parçaya ayrılıp dağılan,
‎Birleştirilse de her yüzde başka bir iz bırakan,
‎Bir daha aynı gözlerle bakamayan beni anlar.
‎
‎İnsan bazen bir cümlenin içinde silinir,
‎Yılların hatırı birkaç kelimeye yenilir.
‎Bir ömürlük sanılan, bir vedaya sığdırılır,
‎Birkaç kelimeyle hayatından çıkarılan beni anlar.
‎
‎Bir gün eski bir şarkıda hatıralarımız canlanır,
‎Unutuldu sanılan nice güzel gün hatırlanır.
‎Bazı sevgiler kavuşmakla değil, vedayla tamamlanır,
‎Gitmesin diye değil, mutlu olsun diye susan beni anlar.
‎
‎Ve artık ne bir dönüş beklerim ne açıklama,
‎Bir ömrü sığdırdım söylenmeyen bir vedaya.
‎Herkes kendi gerçeğiyle çıkar sonunda hesaba,
‎Sevdiği hâlde vazgeçmek zorunda kalan beni anlar