Beni Al Şiiri - Onur Koza

Her gece…
seni yeniden içime koyuyorum…

Ben her gece seni çıkarıyorum içimden,
Gittiğin gün bıraktığın yerden,
Sessizce dokunuyorum hatırana,
Hiç gitmemişsin gibi…
Sonra aynı hassasiyetle,
Yeniden koyuyorum yerine seni,
Bozulmasın diye bu acı bile,
Ben sana dokunamıyorum bile…

Ne “kırıl” dedin bana,
Ne de “kal” diyebildin…
Ben zaten çoktan razıydım,
Seni taşımaya içimde…

Beni al…
İçimde bıraktığın yere…
Beni al…
Kaybolayım sesinde…
Beni al…
Adın düşüyor gecelere…
Ben hâlâ…
Seni saklıyorum içimde…

Sen giderken ben sustum,
İçime gömdüm her şeyi,
Bir sevda değil bu artık,
Alışkanlık gibi…
Her hatıran bir dokunuş,
Her susuşun bir yara,
Ben seni yaşatıyorum,
Kendi karanlığımla…

Beni al…
Yıkılmadan önce…
Beni al…
Sonsuz bir geceye…
Beni al…
Ben zaten gitmedim ki…
Sadece sakladım seni…
İçimde… içimde…