Beni Affet Şiiri - Hatice Sonmez

Beni affet

Seni sensiz yaşadıǧım günler için üzgünüm
Uzakta olabilirsin belki ama, benim en yakınımsın,
En derinlerimdesin sen

Çok savaştım kendimle, gurur yapma ,yorma kendini ve sevdiǧini bu kadar üzme diye
Yaram çok derin sevgilim
Bazen gitmek isterken bile gidemeyeceğini anlar insan

içimde sakladım yaralarımı.
Yüküm bu dünyaya cok aǧır sanki
Omuzlarım çöktü, dizlerim titredi.
Tek sıǧındıǧım limanım sen oldun,
Sana denk gelmem en büyük mutluluǧum oldu

Beni affet, seni üzdüǧüm için, kırdıǧım için ve en çokta dinlemediǧim için
Bin ah çektim, bir laf etmedin

Karşıdaki daǧlar utandı duyunca sesimi
Seni izlerken, buz kesilen yüreǧim eridi
Sesini duyunca kalbim attı yeniden
Gözümden bir kac damla yaş akti sevincten

Birden aklıma yine düştün sen
Anladımki ; aklımla kalbimin arasında giden yol, hep senmişsin sevdiğim.

Öyle guzel seviyorum ki seni.
Beklentim olmadan, umutlarla hayal kuran
Ruyalari bekleyisişimle süsleyen,
Her yerde seni görmek, bir dua kadar yakın hissetmek demek
Hasret ve vuslat dolu içim
Seni üzdüǧüm için beni affet sevdiğim