Gök kubbemiz, yer yurdumuz; ufuklardan ürkmeyiz,
Kutlu töre yön gösterir, buyruğundan çıkmayız,
Altın için, korkudan da kimseye diz çökmeyiz.
Rüzgâr eser, çağlar geçer; doğru sözden şaşmayız,
Yiğit ölür, şanı kalır; yenilsek de düşmeyiz.
Ötüken'den esen yeliz, fırtınayız, dinmeyiz,
Demir döven ocaklarda yanan közüz, sönmeyiz,
Kurt bakışlı alp erleriz, korku ile sinmeyiz.
Ozan söyler, kopuz çalar; zorbaları övmeyiz,
Kırk boy bir tuğ gölgesinde konuk, kardeş kovmayız.
Orhun taşı tanık bize: kutumuzu satmayız,
Kaya gibi sağlamız biz, çamurlara batmayız,
Saldırmaya gelenlerin karşısında yitmeyiz.
Mazlumların ahı varken zalimlere uymayız,
Kılıcımız kalkmaz asla, masumlara kıymayız.
Ey mavi gök! Şahit ol ki dostu sırttan vurmayız,
Haktan asla ayrılıp da batıl yola girmeyiz,
Bu uğurda baş koyar da zulme meydan vermeyiz.
Can fanidir, il bakidir; yanlış görsek susmayız,
Emeğimiz, türkümüz var; umudu hiç kesmeyiz.
Bir gün yine boru çalsa, atlanırız, kaçmayız,
Yiğit, yoldaş kenetlenir; safta gedik açmayız,
Nehir coşsa, dağ yarılsa, bu yurttan hiç göçmeyiz.
İl yaşarsa biz yaşarız; andımızı bozmayız,
Töre, vicdan, hür irade: zayıfları ezmeyiz.
Çağ değişir, ad değişmez; kökümüzden kopmayız,
Fırtınalar sarssa bile doğruluktan sapmayız,
Şerefimiz lekesizdir; yetim hakkı kapmayız.
Atalardan kalan izi yarınlardan silmeyiz,
İnsanlığa adaletle can verdikçe ölmeyiz.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 21:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!