şimdi sen ölümsüzsün,
ruhumu öldüremezliğinin en işlek caddelerinde,
bedenden azade, yalnızca ruhların yaşayabildiği bir şehirde,
senin istediğin sokakta bir evimiz var, penceresi bize bakan,
bahçesinde salkımlar, söğütler,
gözlerimizde ağlanmayacak ağıtlar,
kulaklarımızda boş verilmiş öğütler var.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta