Benden çok sen Şiiri - Gece Gözlüm

Kendine Dikkat Et
​Hayatımda ilk kez biri,
Bana “Kendine dikkat et,” dedi.
O an dünya sustu sanki;
Kalbim, üç kelimelik bir cümlenin içine sığdı.
​Ne annemin telaşında duydum bu tınıyı,
Ne de dost sohbetlerinde yankılandı böyle…
İlk kez biri,
Ben kırılırım diye ürperdi derinden.
​“Dikkat et,” dediğin o sınırda kendimi buldum;
Çünkü ben, hep herkesi korumaya çalışırken
Kendini çoktan unutmuş o tarafımmışım.
​Senin o iki kelimen, yarama merhem değil;
Yarayı bana fark ettiren bir aynaydı.
Ben ilk kez, o aynada kendime bakabildim.
​Zaman durdu…
Her saniye sesinle titredi göğüs kafesim.
Kalbim, hiç bilmediği bir ritme teslim oldu;
Her atışı, artık sana dair bir sır...
​Anladım ki sevgi;
Sadece gözle değil, bir uyarıyla bile dokunurmuş insana.
Şimdi her adımımda o sözün yankısı,
Rüzgârın fısıltısında hep aynı vasiyet:
“Kendine dikkat et…”
​Senin sessiz sevginle, kendimi yeniden kuruyorum.
O küçük cümlenin ardında meğer bir okyanus saklıymış;
Senin endişen, benim kurak yüreğime düşen ilk damla.
​Artık her karanlıkta, her yalnızlıkta
O söz sarıp sarmalıyor beni;
Sanki ellerin hâlâ avuçlarımı koruyormuş gibi…
Ve ben, ilk kez böyle âşık oldum:
Sadece sana değil;
Beni gören, beni düşünen o zarif kelimelere.
​“Kaybolma, kendini eksiltme,” dediğin yerde
Öğrendim ki sevgi;
Dokunmaktan öte; korumakmış, düşünmekmiş.
​Hayatımda ilk kez biri bana dedi ki:
“Kendine dikkat et.”
Ve ben o gün, senin sayende;
Yalnızca sana değil, kendime de hayran oldum.
​Sanki görünmez ellerinle yüreğimi sarıyor,
Kırık parçalarımı birleştiriyorsun.
Hiç kimse beni, tam da bu yaramdan yakalamamıştı.
​Şimdi her şey bu iki kelimede saklı:
Sevgi sadece kalpte atmazmış;
Kelimelerde, endişede ve o derin sessizlikte yaşarmış.
Ve ben ilk kez, o kısa cümlede;
Tamamen sana ait oldum.