Bendeki Sen Şiiri - Saliha Zarifoğlu

bir güneştin gecemde aydınlanan
huzurun okşardı narin ruhumu
varlığın yorgan olurdu bedenime
seni hissederdim bende
parmak uçlarımda
gözlerimde, sözlerimde
yüreğimde

kalbin atardı şah damarımda
donuk kanım ısınırdı seni görünce
gözlerim parlardı sen bilmesen de
hissetmesen de sevincimi
ben bilirdim......bendeydin

bırakırdım geceye kendimi
sen yanımda oldukça
özlem dökülürdü ayağıma
dudaklarından çıkan
sözler beni yaşatırdı sanki
yada öldürürdü....

korkmazdım
bir gün beni bırakıp gideceğinden
çünkü
sen sen olmaktan vazgeçmiştin
bendeki sendin

bir şarkı çalardı hüzünlenirdin
bir şarkı uyandırırdı içindeki çocuğu
deler geçerdi bakışlarını bir şarkı
belki giderdin bir şarkıyla
bırakıp bu umarsız dünyayı

sanki ayaklarımı ıslatan
küçük, yeşil ırmaktın bende
anlamak zor olmadı
sendin ruhum
ruhun benimdi
biz bizdik bir zamanlar
sen gidene kadar