Hüzün yağmurlarında ıslandım,
şemsiyem ol diye sana koştum, anlattım,
Ama sen,
yalnızca ıslanışımı seyrettin sessizce.
Bilmedin ki,
bakışların bana bilmediğim masalları fısıldardı,
Her adımımda o bakışların vardı.
İçimi ısıtan, umudumu yeşerten…
Adına yazılı bir umut filizlenirdi içimde;
sessizdi, narindi,
ama ölüme bile direnecek kadar gerçekti.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 18:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!