Baharın hasreti kalbimden vurdu
Hâlâ şenlenmedi güllerin yurdu
Dağların maralı divane gezer
Yeşil ovaları sis, kar bürüdü
Güneşin bağrında sönmüş ateş var
Acı yordu beni, içimde dert var
Toprakta uykuda, uyansın gayri
Ne gül var ne çiçek, dilimde zar var
Rüzgârlar savurdu her feryadımı
Kimse bilmez benim derin acımı
Bahar söz vermişti dönmedi geri
Taştı gözlerimden yaşlarım benim
Gözlerim yollarda müjde beklerim
Biter mi karakış, biter mi derdim?
Sabrını heybesinde saklıdır bahar
Bir sabah uyanır dağ çeiçeklerim
O sabah ansızın güneş görünür
Baharla birlikte gün aydınlanır
Gözümde biriken bütün yaşlarım
Toprak nefes alır, tohum uyanır
Mehmet Çobanoğlu
08.02.2026
İstanbul
Mehmet Çobanoğlu
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 16:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!