Bende misin,
Yoksa benden çoktan mı gittin ben bilmeden?
Kaç bahara, mühürlenmiş mektuplar gibi ümit saldım,
Adresi silinmiş sokaklarda yankılanırken sesim.
Kaç bahar, gölgene sarılmak isterken ellerim boş kaldı,
Parmak uçlarımda soğuk bir rüzgârın kimsesizliği...
Kaç kez diz çöktüm
O aynı kırık ihtimalin önünde,
Sanki bir dua gibi mırıldandım adını boşluğa.
Zaman, paslı bir bıçak gibi bilenirken yokluğunda,
Ben hep aynı kapının eşiğinde,
Sönmeye yüz tutmuş bir kandil gibi bekledim.
Şimdi söyle, hangi mevsimin kuytusundasın?
İçimde eskimeyen o yangın mı,
Yoksa külü bile savrulmuş bir masal mı kaldı senden?
Suskunluğun, mühürlü bir mektup gibi ağır,
Ve ben hâlâ, o mektubun içinde
Hiç okunmayacak bir 'dön' cümlesiyim.
Kayıt Tarihi : 3.11.2026 18:00:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!