Kalıpsızlık her kalıba oturmakla mümkün, tek kalıpla tek kişilik ancak bencilleşmemize, bu bencilleşme de bizi Allah’ tan uzaklaştırmaya ve savrulmuş insan profili ortaya koymamıza iter.
Allah kalıpsızdır, lakin her kalıpta mührü vardır. Teşbih ve tenzihin birleştiği, iki denizin birleşmediği lakin iki denizin de aynı kaynaktan beslendiği yerde birleştirmiş oluruz.
Susuz çöllerde ne kadar gezinirsek çölün çirkefliğini, suyun azizliğini o zaman anlarız.
Kilitlenmiş akıllarımızın dehlizlerine inmeyi başarırsak kilidin ne demek olduğunu, tükenmez ve bitmez hazinenin içten çıktığını, bilinmezliğe giden yolda hû nun sırrını karanlıkta , çöllerde yanmakla olduğunu ,teslimiyetin manasını yine hû ile görürüz.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta