Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Çok nayif bir şiir olmuş,diğer şiirinizi okuduktan sonra yüzüme bir tebessüm verdi!
Gecenin bu gizeminde çok hoş!
Kutluyor saygılar sunuyorum..!
ömer faruk
Şule hanım kendini net anlatmış,güzel,kabiliyetli,alımlı şiirleri güzel,insanlarla diyalogları ağır başlı,bu şiirdekiler Şule hanımın ta kendisi,Gölcüklü olması diğer bir ayrıcalığıdır,Gesotim gibi ilk yardım kuruluşlarına olan desteği benim gibi depremi yaşıyan biri olarak,bunları şirlerinede yansıtması güzel,hayatında başarılar diliyorum,unuttum,,,birde yaşının çok altında,daha genç gösteriyor.
belkide olmak istediğniz ..ama hiç kimse volmak istediği gibi olamıyor sadece sonunda
olduğu gibi kalıyor ,
ama şiiri sorarsanız güzel olmuş
zaten şiirde duygulardır ..o anki duygular
ben ce
Gayet doğal ve var olan bir tasvir. bugünkü ortamda var olan çok güzel bir tasvir.Yüreğine o güzel samimi kalemine sağlık.
Bana göre biraz şımarıkça geldi...sonraki.. aslında tam tersiyim...sözlerinizle amacınıza ulaşmışsınız gibi geldi bana...duymak istediğiniz -aaa...olurmu -tabiiki öylesiniz..vs.vs. gibi sözler iltifatlar peşpeşe gelmiş..-kutluyorum çok ZEKİ birisisiniz..
Bence yazdıklarınız gibisiniz... (Ben de böyle gibiyim;) ) Ara sıra fırtınalar kopsa da...
Kutlarım.. İçimizdeki çocuğun hep yaşaması dileğiyle...
Bir insan bundan farklı bir şekilde nasıl kendini bu kadar güzel ifade edebilirki alçakgönüllü ve sevecen bazen çoduksu bazen kadınsı bir yaklaşımla, ben kendisini canı gönülden tebrik ediyorum ortaya koyduğun eser bir harika emeğine sağlık ve başarılı olman dileği ile .... gecekokusu
:) ve biz harika olduğunuza inanıyoruz.Selam ve saygıyla.
bu şiirinizde .
deli dolu bir insan olduğunuzu beli ediyorsunuz.
ne dersiniz.merhaba diyen hayata pozitif bakmaya vede insanlara sizlerin verebilecegi o hayat enerjisine.....
harika bir bayan sınız
En güzel şarkıları söyleyebilecek
Güzellikte sesi olan
Eşşiz nadide bir çiçek
Veeeeee
Harika bir bayanım....
ne güzel keşke herkes böyle pozitif ve neşeli olabilse...hayata umutla bakabilse...herşeyi böyle güzle görebilse...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 30 tane yorum bulunmakta