Her kapı çalındığında, gelen sensin diye anlık mutluluğa boğulur kalbim.
Oysa ki bilirim uzaktasın ve gelmeyeceğini ama ne yapsın zavallı kalbim yaşamak istiyor.
Ellerim, sahipsiz kaldığı günden beri uyuşmaktan vazgecmedi hiç.
Gözlerimi sorarsan yıkanmaktan tertemiz olup görmekten vazgecti.
Karanlık, ne güzel bir dostmuş hiç terketmedi beni, fakat sen ışığımdın ve yoksun.......
her yer karanlık uçsuz bucaksız.
Herseyden uzak ben ve ben...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta