Ben Unuttum Derken Unutmuyorum

Bir yara var içimde, sızlıyor.
Seninle aydınlanan yıllar şimdi karanlık.
Damla damla gözyaşlarımı durduramıyorum;
Her damlada adını anıyorum.
Unuttum derken unutmuyorum.

Yalnızlık, her adımda yanı başımda.
Bir yemin, bir umut, bir kırık kalp — gölgem peşim sıra.
Kokun hâlâ havada; sensiz her nefes canımı yaksa da
Bir hayaldi ayrılık, şimdi yanı başımda.
Ve ben, her gece seni ararım düşümde,
Gözlerimde kırık bir sevda yalnızlığıyla...
Unuttum derken unutmuyorum.

Her adımda ayrılığın gölgesini hissediyorum.
Bir yudum su ararken,
İçimde bir ateş yakıyor ciğerlerimi — sana yanıyorum.
Kara sevda dedikleri bu olsa gerek:
Gözlerimden dökülen her damla,
Sonsuz bir özlem; içimde bir yara...
Ben unuttum derken unutmuyorum.

Kalbimde kırık kırık izler — senin imzan.
Unutmak istedim, seni unuttum desem de
Gönlüm yüzüme vuruyor.
Her yemin, her söz şimdi bir boşluk;
Yerin dolmuyor...
Ve ben, seninle sararmış bir geçmişin içinde kayboluyorum.
Ben unuttum derken seni unutamıyorum.

Hasretinle yorgunum, yıktın içimi.
Senden geriye elimde sönmeyen bir sigara
Ve bir de — seni unuttum desem de
Unutamayan ben kaldım.