Ben Seni Çok Sevdim Şiiri - Poyraz Can

Bir bakışına bin destan yazılsa az.
Adını süsleyerek başlıyorum söze.
Ben seni çok sevdim.

Her cümlenin noktasında sen varsın.
Her virgülün kıvrımı saplanır yüreğime.
Her sorunun bilinmeyen cevabısın sen.
Kimi zaman bir şarkının ezgisinde,
kimi zaman unutulmuş bir şiirin dizesinde,
belki de yaşanacak bir aşkın hikâyesinde
sevdim seni.

Ben seni çok sevdim…

Ben sana seni anlatmayı sevdim.
Seni her andığımda
kalbimin heyecanla çarpmasını,
her çarpışında “sen” diye atmasını sevdim.
Kırmızının en derin tonunu
gözlerinde bulmayı sevdim.

Teninde esen aşk rüzgârlarını,
yüzüme değdiğinde kokunu bulmayı,
saçlarında papatyaların açmasını sevdim.
Yüzündeki telaşlı gülüşü,
bana her güldüğünde başımın dönmesini,
her seslendiğinde aklımı başımdan almanı sevdim
.
Sana her gün yeniden âşık olmayı,
her sabah uyandığımda yanımda olmanı,
sesini duymayı, nefesini hissetmeyi sevdim.
Her “Olmaz” dediğim yerde, var olmanı sevdim.
Bir köşe başında ya da ıssız bir yerde
beni beklemeni…
En kötü zamanlarımda hayatımda olmanı,
her düştüğümde, ellerimden tutmanı sevdim.

Ben seni çok sevdim.

Yaşayamadığım bütün anılar gibi sevdim seni.
Bakışlarının değdiği her yer kadar,
yıldızlarla dolu bir gece kadar,
her yıldız kaydığında
seni dilemek kadar sevdim.
Yağmur sonrası toprağın kokusu kadar,
her günah sonrası af dileyiş kadar,
her duamda sana kavuşma ümidiyle
Avuçlarımda biriktirdiğim
beyaz güller kadar
masum, saf ve narince sevdim seni.

Ben seni çok sevdim…

Ben seninle çocuk olmayı sevdim.
Bir o kadar küçük ve masum,
bir o kadar yaramaz olmayı…
Bütün hayallerime
seni işleyerek sevdim.

Küçücük dünyamın
kocaman düşü kadar sevdim seni.
Evimin duvarlarında
resimlerinin olmasını,
kendi benliğimde kaybolmayı
ve her kayboluşumda
senle kendimi bulmayı sevdim.

Bütün yollarımın sana çıkmasını,
kısık gözlerle yağmurda ıslanmayı,
yanağındaki gamze çukurunda
ölmeyi sevdim.
Ben aslında
seninle her şeyi sevdim.

Ben seni çok sevdim.
Ben seni çok sevdim.
Çook… sevdim.

~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~

** Poyrazcan **

// İnsan bazen bir ömrü değil,
bir insanı sever. Ama o insan
bütün ömrüne denk gelir. //