Ben seni....
Ben seni kimsesizliğin kalabalığında sevdim
Yalnızlığın hain pusularında gizlenmiş hırçın sevdanı
yaralarımı saracasına sahiplendim...
Ben seni kimsesizliğin kalabalığında sevdim
Ömrüm dediğimde ömrüm uzadı,canım dediğimde
Can bulurcasına nefes bildim
Ben seni kimsesizliğin kalabalığında sevdim
Tüm yaşanmışlıklara inat yaşamayı denedim
Pişmanda değilim denemeden yanılmadığımı öğrenemezdim
Ben seni kimsesizliğin kalabalığında sevdim
Sevdan ateş oldu ben toprak suya düştüm su kirlendi
Sana düştüm alevlendi....
Ben seni kimsesizliğin kalabalığında sevdim
Bir sen oldum bir ben, bir ben oldum bir sen
iki kişilik kalabalıkta kendimi sende kaybettim
Kayıt Tarihi : 1.6.2008 09:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!