Ben Sen O ve Diğeri Şiiri - Erdal Balcı 2

Biri yazarak kelâmın ateşini yüreğinde hisseder;
Biri okur bunu, her cümlenin içinden yeni bir dünya kurar;
Öteki dinler, sesin gölgesinde kendi yankısını duyar;
Bir başkası hem yazar hem okur hem dinler —
Sözün bütün ağırlığını omuzlarında bir ömür taşır durur.
Ama birisi de vardır ki,
Ne yazar,
Ne okur,
Ne de dinler…
En güzel işi
İlk üçünün canına okur;
Sözü anlamayı yük sayar,
Sükûtu bile kendine dert edinir.
Oysa bilmez:
Sözü küçülten,Kendini eksiltir.
Kelâmı boğan,Kendi sesini yitirir.
Ve şiir devam eder,
İnsan eksildikçe değil,Söz çoğaldıkça büyür…