Ben, sana özel bir dünya inşa ederken,
Sen, herkesin uğrak yeri olan bir durakta bekledin.
Bütün şiirlerim, sana mühürlü bir emirdi,
Sen, o emri yırtıp, sahipsiz bir ezgiye koştun.
Ben, sana şiirler yazarak aramayı beklerken,
O herkese ait, o boş nağmeleri tercih etmişsin.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta