Rüzgâr usulca çalarken pencerene,
En sessiz halimle fısıldarım seni içimden...
Gözlerin ağır, omuzların yorgun olsa da,
Her sabah seni yeni doğan güneşe saran ben olayım.
Bir damla huzur ararken yüreğinde,
Duyulmamış duaların yankısı olurum gözlerine...
Kırılgan bir anda tutunduğun sessizlikte,
Tüm susuşlarına inat, tercüman olan ben olayım.
Yorulduğunda sığınıp soluklanacağın,
Ses veremediğin anlarda suskunluğun olayım.
Gecenin en derin yerinde bile seni anlayan,
İçini ısıtan o sakin liman ben olayım.
O görünmeyen ama hep orada duran ben olayım.
Kalbinde susturduğun ne varsa,
Sessizliğinde duran ben olayım kalbimle...
Bir kelimenin söylenmeyen bir duygunun,
Sığınıp soluklanacağı huzuru benim yüreğim.
Karanlık içine doğan o sabah,
Hiç dokunmadan hissettiğin ben olayım...
MMUNGAN - 05/12/25 01:29
Birşairmungan
Metin Mungan
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!