Ben Öğretmenken: 09
Pekmez ölbesinden radyom
FEVZİ GÜNENÇ
Hissarbeyli köyünde öğretmenlik yaptığım 1961-62 yılları. Hafta sonu tiyatro seferlerimden birinde bir sürprizle karşılaştım. Gaziantep’ten çocukluk arkadaşım Halil Birecikligil’le…
Halil’in yüzünde kocaman bir Antep gülü var. “Antep çıbanı” da derler ona. Halil çok rahatsız bundan. Yara çekiyor, kirpiklerinin gözüne batmasına neden oluyor. O da çok rahatsız oluyor bundan.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta