Karşıma alıyorum resmimi,
Doyasıya bakışıyoruz gözgöze.
Sonra, bir soru geliyor aklıma.
İnsan kendiyle gözgöze gelir mi?
Yoksa bu ben ''ben'' değil mi?
Hareketsiz hissiz,yalnız bir pozla duran.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




değişik... kendini sorgulama... bir de düşünelim başkalarını tanımanın güçlüğünü. Selma Hanım farklı, anlamlı, anlamı anlamlı şiirini yürekten kutluyorum efendim. ***10***
Biliyorum dünyaya ağlayarak geldim.
Fakat sonra memnun kaldım da mı dönmedim?
İki yüzlü insan, fenadır muhakkak.
Artık şüphesiz; bu ''ben'' ben değilim.
insanlar değişiyor çünkü büyüyoruz ve her şeyi yaşayarak görüyoruz..güzeldi kutlarım
Reimler eskıdiği için sen değil olabilirsin
çünkü sen seni yenileyip sorgulaya biliyorsun
Yüreğine kalemine sağlık
güzel di
zaman zaman kendimizi tanımadığımız anlardan bir an...
nefis bir tema ve anlatım...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta