Ne yıldızım nede ay;
Ne geceyim nede sabah;
Ben bu dünyada yalnızım umutsuzum.
Bir kurşun sıksak şakağıma kabul edermisin,
Yarabbim beni ocağına.
Ben kimim neyim ben bu dünyada umutsuzum.
Ölürsem ağlayanım olmaz biliyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta