Ben Ki Şiiri - Ergin Tuman

Ben ki, cennetle vedalaşmışım
Ben ki, ana rahmiyle
Ben ki, biçare bir bebekmişim
Ben ki, sütle , memeyle vedalaşmışım
Ben ki, oyun çocuğu iken
Ben ki, çocuk iken
Ben ki, annemin kokusuyla, eliyle
Ben ki, babamın diliyle
Ben ki, ilk oyuncağımla vedalaşmışım
Kırılan o değildi, kırılan bendim
Ben ki, gençliğimle
Ben ki, mesut günlerimle
Ben ki, kardeşlerimle
Ben ki, ilk yarenimle vedalaşmışım
Ben ki, mezarla tanışmışım
Ben ki, ölümle
Ben ki, yüzüne toprak atmışım sevdiklerimin
Ölen onlar değildi, ölen sevgimdi
Ben ki, gelinciklerle
Ben ki, gökyüzüyle
Ben ki, özgürlüğümle vardiyalarda
Ben ki, geleceğimle vedalaşmışım
Umutlarim değildi biten bendim
Ben ki, sana sevdalanmışım
Ben ki, sensizlikle sınanmışım
Sevdamla da bir gün vedalaşırım
Ben ki, vedalaşmaların müptelasıyım