Ben Gitmeden Gel Şiiri - Özdemir Koca

Özlemişsin öyle demişsin komşuya,
Ağaçlar çiçekler açmadan gel bana,
Kapılar kilitlidir giremezsin odama,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Yağmur yağar sel alır olur ya köy yolu...
Yada deprem olur sallar orayı burayı,
Dağlardan taş düşer kaplar ovayı,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Kış gelir sel basar sokakları Adana'da,
Sandallar bulunmaz yüzer her bir şey,
Yani diyorum nehirdeki balıklar ağaca...
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Sarıçam mahallesinden seller coşar,
Köprüler yıkılır, yollara topraklar akar,
Her yerden belirsiz çöpler gelip akar,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Sular kesilir elektriklerde kesilir evde,
Afet ilan edilir olur ya ilçelerde illerde,
Hesap soracaksan bana bir gün ilerde,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Barajlar dolar sulardan geçilmez yollar,
Taş köprünün akıbetine dereler ağlar,
Kanallardan eşek at kemikleri çıkar,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Aldanma şalgamı görüp de dönere,
Burada adamı çevirirler yanmış fenere,
Yok mudur gelmene söyle bir bahane,
Geleceksen ben evden gitmeden gel.

Özdemir der penceremde perde çürüdü,
Bekledim sevdiğim bir zaman vermedi,
Yaşlandım zaten sevecek halim kalmadı,
Bundan sonra canın ne zaman isterse gel.