Ben gidiyorum Şiiri - Servet Balıbey

Ben gidiyorum,
Konuşmamız böyle değildi.
Beklentilerimi karşılamadı insan
umduğumdan daha yalan çıktı bu hayat.
Ve insan,
zeka sahibi,
dünya ya dair birkaç aksiyon
Tabiata dair isim ve sıfatları öğrendi diye
bunca güçle donatılır mı?
cennet uçurumdan itilir mi yere doğru
Yeri imha etmeye bir meteor bir füze gibi
Namluya çekilir mi
Yeri ceheneme çevirmek için mutehit kesildi de
Doğru olmaya yol bulmadı
Bin parçaya klonlandı, virüs gibi çoğalırken
Köpeklerin doğurganlığına
Böceklerin yavrulamasına yetişmedi ama
öldürmeyi öğrendi
Toplu imha silahlarıyla
Tek sıkımda bol ıslah
Yaşatmamayı öğrendi
Gökten, hayatı takip eden gerekçe
Yerdeki gerçeklere pişmanlık duydu
Toplu katliam için evini ilaçlayan o zeka
Kendi kendini zehirledi
Dünyayı küçücük bir yuvaya dönüştürdü
Yetmiyordu artık anne gibi hislerle onu emziren dünya
Gökyüzüne uzandı cürmü
Arayış onu daha tehlikeli kılarken
Gökte ki gezegenler bile onu hastalık sayıp kurtulmanın arzusuna düşecektir
Toplu imha gibi bir temenniye sığınacak gökyüzü
Yeri mahfeden insanı, yok etme çabası
Onun kaderini paylaşacak
gökten düşüşü gibi bir meteorla son bulacaktır.