Bana bin karşılık veriyor hayat.
En çoklarını, yaşadığım andan.
Bir anım olur zaman zaman.
Sandım ki hayat hep de böyle çile.
Görmedi bu ömrüm, birazcık neşe.
Az az yaşıyorum nefes nefese.
Sırtım da taşınmaz birikti, var yükler.
Herkesten gelmeden önce bana gelecek ölüm.
Ansızın boynum olacak kıldan ince.
Sen de gelmeyeceksin ölümden önce.
Dizlerim de yok şimdi kuvvet.
Taşıyamıyorum, yürüyemem bu yükler ağır.
Bazen boğulacak gibi oluyor gözlerim.
Geri gelmeyecek gibi hıçkırığım.
Şükürle karışık hayıflanmalarım olmasın.
Artık, bir kendim de buluyorum kusur.
Herkes kusursuz bu da umurumda değil artık.
Kenan GEZİCİ 01/10/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 1.10.2026 23:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!