Ben çocuğumu huzur ile sokağa yollayaman anneyim
Ben bedenimi sürekli birilerine karşı saklamaya çalışan o genç kızım
Ben düşüncelerime saygı duyulmayıp intihara meyilli olan eşcinsel biriyim.
Ben akşam evime ekmek götüremeyecek düşüncesi ile ölen babayım
Ben dört duvarlar arasına sığınmış ailem olarak duvarlara sarıldığım o yetim çocuğum
Ben suçsuz yere işten atılan işçiyim
Ben insanların insan olamadığı şu dünyada yaşamaya değil, ölmeye gelmişim.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta