Ben Artık Şiiri - Adnan Deniz

Yaşadım yılları tek tek sayarak,
Her güne “yok” saydı beni bu hayat.
“Belki bugün, belki yarın…” diyerek
Ömrümü boş yere yordum ben artık.

Kendimi hep üzdüm, ele üzüldüm,
Yolunup atılmış güle üzüldüm.
Ne bir hayat sürdüm ne de gün gördüm,
Umudu unuttum, kovdum ben artık.

Kırılan bir kalple gezdim çok sene,
Dostlarım gittiler benden bin kere.
Sevgimden ötürü düştüm dillere,
İyiyi kötüyü gördüm ben artık.

“Denize, su.” dedim; denizse yaktı,
“Ateşe yak.” dedim; hep sular aktı.
Yalnızca amacım mutlu olmaktı,
Dönülmez bir yola çıktım ben artık.