Ben
bir kan damlası içinde
ölen mikroplar gibiyim
haziranın on beşinde
yağan bir kar tanesiyim
nefesim bir yele yetmez
ciğerim beş para etmez
aklım bir tekerlek olsa
bir arpa boyu yol gitmez
gözlerim var ama körüm
doğru yol değil bir yönüm
zincirlenmiş sağım solum
sürünmüşüm sürüm sürüm
ait değilim bir yere
ölü doğmuşum bir kere
ben ya arsız bir sülüğüm
ya da kan emen bir kene
ya mecnunum ya deliyim
havari bir serseriyim
ötelerden esip gelen
soğuk bir poyraz yeliyim
zifttir içim irin irin
düzgün değil hiç bir yerim
çok ağlarım az gülerim
diyar diyar derbederim
varlığım bir yokluğum bir
ama varlığım bir zehir
bozulan leşler misali
bastığım yer ölüp çürür
kalbim ha durdu duracak
ölsem dünya kurtulacak
ha bir eksik ha bir fazla
dünya hep dönecek hızla
Kayıt Tarihi : 17.10.2007 21:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bazen an olur insan her şeye saygı duymaya başlar tabi kendinden başka o an ki ruh halimin kağıda izdüşümüdür bu şiirim




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!