Haydi buğün uzat ellerini
sana ihtiyacı olan birine
Sana teşekkür etmesini isteme
sadece gücünün yetiğince
Sende uzat ellerini başka birilerinede
oda bir başkaına ellerini uzatmasını iste
diğeride bir başkaına derken
bir zincirin alkaları gibi tutşsun eller birbirine
belkide dünyayı sara iyilik el birliğiyle
yeterki sen ilk adım at iyilik üzerine
belki bir lokma yiiyecek bölüşülür
belkide üşüyen birinin içi ısınır bel
SEN NERDEN BİLECEKSİN Kİ
Bana seni anlıyorum deme sakın
Aldığım her nefeste nasıl dayandığımı
Geceler tek başıma canımla savaştığımı
Sen nereden bileceksin nasıl yaşadığımı
Bu defa son deyip de yeniden başladığımı
Bitmek tükenmek bilmeyen sancılarımı
Sabrımın kaç kez dolup dolup taştığını
Sen nereden bileceksin neler yaşadığımı
Gözlerimin içini göremezsin ki
Nasıl bir hüzünle kaplandığını
Kalbimin kuş gibi nasıl çarptığını
Yüreğimin yorgun düşüp düşüp kalkmaya çalıştığımı
Sen nereden bileceksin ateşlerde yandığımı
yiyim deyince iyi sanıyorsun
Kötüyüm desende anlamıyorsun
Canımdan can koparken geçer deyip avunuyorsun
Sen nere den bileceksin aynada ki yüzüm değilsin ki
Sen hiç kaybetin mi yaşayamadığın günlerini
Sancı ile sabır ile geçen saatlerini
Göremediğin yazını kışını geçip giden mevsimlerini
Nasılsın diye sorma ne sen anlarsın ne de ben
Anlatabilirim karanlık günlerimde neler çektiğimi
Bir ben bilirim bir ben aldığım her nefes için ödediğim vebali
Son baharda hep hüzünler çökermiş
Bir bir ardı sıra solarmış çiçekler
Sararırmış yapraklar tek tek düşerlermiş
Ve göçmen kuşlar şehri yavaş yavaş terk edermiş
Ne gidişler gördü bu gözler
Hep ardında gözyaşlarıyla
Yanaklardan süzülürken damlalar
Ve acı hasretin başladığı o zalim anlar
Ne kadar unutmak istesende
Hep izleri kalır gidenlerin
Silinmez gözlerinden hayalleri
Susarsın sustukça dağlar yüreğini
Bir resme bakar gibi görürsun
Masanım başında ellinde çaydanlığıyla
Bardakları dolduran hoş bir kadın
Salıncağında uzanan tatlı bir annesi
Ve bahçenin her köşesini cennete çeviren eşi
Kimi görse sofrasına buyur eden
Kokmasını paylaşmayı seven
Gülünce güzünde güller açan
Sevgili komşum özel insan
Ben çok sevdim her birinizi
Sayğınızı gösterdiğiniz candan ilginizi
Şimdi geçemiyorum sokağınızdan
Slam vereciğim sevdiklerim yok ki
Anladım ki gidenler avunuyorda
Kalanlar hep izlerin de yanıyor
Yinede her şeyde bir umut var ya
Bende bekleyeceğim dönüşünüzü buralara
bazen bir kuş gibi uçup gidenler
bazen yolun başında sallan eller
bazen de ağır ağır giden adımlar
akarsn gözden kaybolup gidene kadar
her mevsimin gidişine benzer
önce yüreğe bir ateş tüşer,
sarıldıkça ayrılmak istemez kolların
kokusunu ne kadar çeksende içine doyamazsın
bulutlu gözlerle bakarsın yüzüne
yokluğunda silinmesin gözlerinden diye
geri döneceğini bilsende
ah şu özlem yokmu söz dinletmez kalbine
ne telefondaki sesi avutur seni
ne de ardında bıraktığı o cansız resimleri
anıları her nefeste tazeler hasretini
gözyaşlarında bulrsun tek teselli
SANA BORÇLUYUZ
Mavi gözlü dev adam
Her zaman kalbimizdesin
Bize en büyük armağanın
Cumhuriyetindir atam
Emanetin başımızın üstünde
Hüriyetle yaşıyoruz sayende
Sen rahat uyu atam
Ulusun senin ilkelerinde
Senin sözlerinle yürüyoruz atam
Demokrasi laiklik ve hürriyet
Özgürlüğümüzün adıdır cumhurriyet
Türkiyem atamdan bize emanet
Atam gece gündüz demedin
Milletinin refahı için nice yollar katettin
Egemenlik kayıtsız şartsız
Milletimindir milletimin olacak dedin
Bu cennet vatanı
Sana arkadaşlarına
Ve bu topraklarda
Kefensiz yatanlara borçluyuz atam
bu cennet vatanımın her köşesini
Dağını taşını toprağını denizini
Semalarda dalgalanan bayrağını
Cumhuriyetimizi hürriyetimizi
Sana borçluyuz sana borçluyuz atam
Ulsumuzun egemenliğini
özgürce aldığımız nefesimizi
senin açtığın yolda yürümemizi
sana borçluyuz sana borçluyuz atam
YAŞASIN CUMHURİYETİMİZ
Havzadan amasyaya
Atıldı koca bir adım
Atamın sesiyle inledi
Yeri gögü vatanımın
Destanlar yazmış vatanım
Şehitlerimizin kanıyla
Bak ay ve yıldız düşmüş
Kalplerinin tam ortasına
Dalgalanır semalarda
Al bayrağım gururla
Özgürlün nefesi
Dağılır dört bir yana
Türküz biz vatan uğruna
Can verir baş eğmeğiz
Cumhuriyettir özümüz
Atamızdır son sözümüz
Unutmadık unutmayacağız
Her birinizi vatan uğruna
Cumhurriyet mücadelennizi
İllelebet yaşatacağız ilkelerimizi
Gece gündüz demeden
Canla başla savaşıldı
Atamızın armağanı Cumhuriyet
bir çığ gibi yayıldı
Bu cennet vatan bizimdir
Bizim kalacak ebediyen
El ele yürek yüreğeyiz
Bİr zincirin halkası gibiyiz
Biz türküz biz özgürüz
Atamızın açtığı yolda yürürüz
Cumhurriyetir ilkemiz
Kadın erker hürüz
Şanlı vatanımın kalbinden
Duyruldu özgürlüğün sesi
Kutlu olsun milletimize
Yaşasın cumhüriyet yaşasın hürriyet
EVLAT
Mevsim lerden bir ömür birmeyen
İlk bahardır evlat annenin gönlünde
Öyle güzel kokarki benzemez hiçbir çiçeğe
Güneşe benzer aydınlatır hep yüzümü
Isıtır içimizi sarar huzurun en güzeli
Hiç bir zaman büyümez gözlerimde
Her zaman bebeğidir annenin yüreğinde
Hiç fark etmez kaç yaşına girse bile
Öyle özel bir sevgisi varki
Nefesin kadar yakındır kalbine
Dünyan evlat ömrün evlat hayatın evlattır
Acları acın hüzünleri hüznün olur annede
Ciğerinin parçası hayallerinin ortağıdır
Duaların en özeli her zaman evladınadr
Dedimya evlat geçmeyen ilkbahardır
Evlat candır canandır evlat yaşamn kaynağıdır
Kayıt Tarihi : 18.12.2018 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!