Belli Değil Şiiri - Andelip Mehmet

Karada yürüyüp, çölde giderken,
Kervan belli değil, yol belli değil.
Maziyi düşünüp, sitem ederken,
Mazi belli değil, hal belli değil.

Gurbette bükülmüş, hasretin beli,
Hicran, hüzün oldu, aşkın bedeli,
Bir korku salarken, sevdanın eli,
Dostlar belli değil, el belli değil.

Yavru ceylan gibi her an sallanan,
Her gülene âşık olup dellenen,
Konuşunca şeker şerbet dillenen,
Gönül belli değil, dil belli değil.

İnsan vazgeçer mi, kutlu davadan?
Hâlâ uslanmadık, dövüş kavgadan,
Akıl mantık hicret etmiş yuvadan,
Yelken belli değil, yel belli değil.

Bu aşkla, bu sevda kalbe vururken,
Yıllar yılı hâlâ gönül kırarken,
Rengarenk çiçeği, gülü ararken,
Diken belli değil, gül belli değil.

Ömrün hedefini görmeyen insan,
Dostluk kapısından girmeyen insan
Ömründe bir çiçek dermeyen insan,
Yeşil belli değil, al belli değil.

Şimdi inanmadan, döndün şaşkına,
Gönlünü almadan, sonsuz aşkına,
Her an hak verirken senin kuşkuna,
Zalim belli değil, zul belli değil.

...andelip...

Andeliplehece.blogspot.com