“Belki”miz diyorsun, yok muyduk biz bir zamanlar,
Kim bilir, bir yankı sessizliğe karışan o anlar.
Adını anarken kalbim hızlı atıyor, arkası karanlık,
Düşlerim çoğalıyor, gecenin dilinde bir şarkı anlık.
Her çoğalışınla kendimi buluyorum tekrar tekrar,
Sevmenin yoğunluğunu taşırken, sana ediyorum ikrar.
Gecenin içinde kaybolurken bile seni arıyorum tenimle,
Gözlerimde büyüyorsun, her an yanımda gibi benimle.
Ama hâlâ diyorum: “Belki”miz… Belki de biz,
İçimde çoğalan tek ad, tek nefes, tek gizli iz.
Yaşarken sana dönmekten vazgeçemem, sana yemin,
Her adım seni bulacak, bundan eminim emin.
Hep aklımda, fikrimde sen varsın, ruhumda kalan,
Sensizlik bile sana yaklaşıyor, sürekli inan.
Kalbimin ritmi sana adanmış bir âşık ben,
Rüzgârın içinde kaybolan bir isim misin sen?
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 21:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Geçmişte yaşanmış ama hâlâ kalpte büyümeye devam eden bir aşkın, umutla ve belirsizlikle süren arayışı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!