Belki De Şiiri - Yekzan Duru

Sekiz yaşımdan beridir,
Belki de daha öncelerden...
Güzel olan her bir şey için,
Bir umutla düşlüyorum.
Bütün bir hoşnutsuzluklar içinde,
Mühür vurulmuş bir geçmişle,
Farklı biri olmayı.

Zamanla etrafımda olan her bir şey,
Beni parça parça inşaa ederken,
İçimde kopan kasırgalar,
Hayat kapısını aralıyor,
Rüzgarlar sayesinde,
Gıcırtılar eşliğinde,
Açılıp kapanıyor.
Belki de böylece,
Hayat ile ölüm arasında karar kılamayan ben,
Hiçbir soruya cevap veremiyorum.

Her bir hatamı,
Sanki bir rozetmiş gibi,
Yakamda taşıyorum.
Bütün olumsuzluklara rağmen,
Belki de hâlâ yaşıyorum.
Fakat,mezar taşı dahi olmayan bir ölüymüşüm gibi,
Her gün ayaklar altında çiğneniyorum.

Belki de beni önemsemeyenler,
Herhangi bir hatamı gördüklerinde,
Kendilerini süper kahramanlar gibi hissederler.
Gözyaşlarım ve pişmanlığım eşliğinde,
Kahrımdan göçüp gitsem bile...