Devran ehlileşti, prenses şatosunda inzivada, son kaçışından sonra ülke biraz hiçlik yaşıyor, bir hiçlik mesafe arttıkça ne kadar yer kaplar? Kaba hesap hayatımın yarısından fazla, sen zavallı bir hayata ışık olmaya kalktın, ziyan oldun aydınlık kaçınca, tarih yakaladımı çabanı, duramayacaksın, kendi fırtınan getiriyor seni, çölde yağmur olmaya.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta