Belâ Dediğim Yerde Şiiri - Murat Bekir A ...

gecelerimle baş başa bırakın beni,
karanlık,
küflü bir bıçak gibi saplı dursun bağrımda.
şiirlerimin boynuna dolansın acılarım,
yârimin yanağında çiçek açmayan
mısralarım kana bulansın, bırakın!
çözülmeyi bilmeyen düğümler atın her yazdığıma
dar ağaçları kurulsun sabaha karşı
idam edilsin bütün şiirlerim…
yaldızlı çiviler çakın yazdıklarıma

ve ne olur
günahkar ruhlar ağlasın bir defaya mahsus…
günahlar merhameti öldürüyor her defasında
merhametin öldüğü yerde katledilsin şiirlerim de…
taş kesilmiş yüreklerden utanıyorum…

belki de bu yüzden seni hatırlıyorum şimdi

bir kuş omzuna konardı Leylimin,
bir kuş baş örtüsünde bulurdu yuvasını…
merhameti bir damla gibi taşırdı dudaklarında…

toprağın kokusu ağır geliyor burnuma şimdi,
yağmur bir tövbe gibi iniyor omuzlarıma
çamurlu bir yolda yürüyorum
nefsim kirleniyor her adımda
ve yine nefsimden arınıyorum

Leylimin tasından
berrak bir zemzemle yıkanıyorum
her gece…
Leylimle yan yana bir teheccütün
rükûsunda buluyorum kendimi…
ama secdeden her doğrulduğumda dünya geri geliyor önüme
sonra yine kayboluyorum
yine yalancı bir fecir vaktinde…
ay susuyor bir derviş gibi
içimde acımsı bir zikir,
izbe bir şiire saplanıyorum
yıldızlar secdeye varıyorlar biliyorum
şiirlerim her dakika ömrümü tüketen;
karanlığın memesinden emdiğim bir zehir
bense hep diz çöküyorum
içimdeki gürültüye.
dizlerimi kırıp, yumunca gözlerimi
içimdeki çocuk biraz daha susuyor.

“Ve nefahtü fîhi min rûhî.”
ruhumun üflendiği yere gidiyorum
ve ruhunun üflendiği yerde bulacağım seni, biliyorum..
bil ki kalubeladan,
bir yağmur damlası gibi düşeceğim omuzlarına… Leylim…

Levhi mahfuzdan yeryüzüne
inzal edilmiş sahifelerde arıyorum kaderimi
seni sevmenin yazgı mı,
imtihan mı olduğunu bilmiyorum…
putlarımı bir balyozla kırıyorum her gece
ve hep senin bıraktığın boşluğun içine düşüyorum…
seni aradığım her yer
alemi ervahtan kısık bir sesin çınlamasıyla ürkütüyor beni…
Leylim kayboluyorum…

“Elestü bi Rabbikum” sorusunun cevabını biliyorum yalnızca
ve belâ dediğim yerdeyim
ama öteler ötesine gidemiyorum?

oysa İsmail kadar gönüllüyüm aşkına,
ama hacer kadar yastayım işte…
bir yanım kurban,
bir yanım isyan,
bir yanım göğe bakıyor,
bir yanım yese kapılıyor şimdi…

bir gülüşünle affedilecek canım
azledilmiş bir kurban olacağım
şahit olsunlar
gözlerinin içinde gördüğüm
firdevsin melekleri…
bir darağacı kursunlar yese kapıldığım yerde...
Kalubelâ’da verdiğim söz infaz edilsin üzerimde.