Bekleyiş Şiiri - Efe Mert

nereye gidiyoruz sevgilim
bakışların al götür beni der gibi
uykudan yeni uyanmışsın mahmursun
kim bilir kaç yıldır uyumuşsun
seni aldım sevgilim
soğuk sabahlara inat
açlığa susuzluğa inat
doğmayan her güneş için
seni aldım sevgilim
bu derin mavilere getirdim
bekleriz diye güneşleri
sonsuz gecelere getirdim
seni aldım sevgilim
solacak bir tanrı yaptım
durmadım ona taptım
seni andım sevgilim
gel
güneşleri boşver
geceleri de sabahları da
bırak bizim olsun şimdiler

sana ahdimdir ki
yaşamak kadar sonu belli
tüm bekleyişlerin
bir gün solunca gözlerim
seni yine bekleyeceğim.