Beklerim Şiiri - Halim Yusuf Pilavcı

Beklerim

Beklerim seni…
ne çıkar beklemek, sevdaya sabır yakışır;
adını anınca kalbimde bir yangın tutuşur.
Gece iner üstüme, sokaklar sessizleşir,
gözlerin gözlerime değmeden içim üşür.

Yokluğunu bile sevdim varlığın kadar, inan;
çünkü yokluğunda bile sen kokar zaman.
Bir hatıra gibi düşersin kalbimin tenha yerine,
susarım… ama içimde sen diye konuşur her an.

Unutursun beni belki… dünya böyledir biraz,
rüzgâr eser, anıları savurur yavaş yavaş.
Ama kalbinin en kuytu yerinde bir isim kalır,
gecenin en sessiz vaktinde dudaklarına yanaşır.

Bilirim…
gözlerin gözlerimden hiç gitmedi, gitmez de.
Bir akşamüstü gibi çöktün kalbime gizlice.
Ben seni en derinimde sakladım bir sır gibi,
kimse bilmez, Tanrı bilir… bir de içimdeki gece.

Bekliyorum…
kendinle barışıp bana dönmeni bekliyorum.
İçimizin kışının bahara ermesini diliyorum.
Bir gün kapımı çalıp adımı söylemeni,
ve gözlerinle “affet” demeni bekliyorum.

Çünkü bilirsin…
insan bazen en çok gidenini sever,
ve en çok beklediğine döner.

Halim Yusuf Pilavcı
07.03.2026