Beklemekler Şiiri - İzzet Eşkinazi

Seni seviyorum ile bitmeyen
-Hikayelerden
Bazı, beklemekler

Duyulmayanlardan belki,
Neva mürekkebinin telaşesi...
Duymaların unutulduğu
Yalnızca, -yalnızca- beklemeklerin
Konuşulduğu, akşamların sesi.

Ne Dante gibi ortasında ömrün
Ne anadan üryan doğma bir küçük fidan
Sulanmayanlardan benimkisi
Pencere önlerinde unutulanlardan
Çiçek de açmayanlardan

Seni seviyorum ile bitmeyenlerden
Bizim -sen ve ben-
-Hikayemiz...
Seni seviyorum ile biten ben
Beklemeklerin sesinden bihaber sen

Ilık ılık esmek vardı şimdi
Elbet, seninle.
Rüzgarlarda da buluşmak vardı
El ele dolaşmak vardı bir soğuk akşamda.
Oturup saatlerce beklemek vardı,
Sevmekler de olmayınca
Bende sensiz kaldı.
Göz göze gelip utanmak vardı
Âşıklıktan gülüşmek vardı
Sevgide sevişmek vardı
Bir kalpte buluşmak vardı
Sen de olmayınca
Bir kalpte -ben- yalnız kaldı.

Akşam rüzgarı seni taşıdı tenime
Gözlerimin yaşı, ondandır.