Belki de ölümden ağır
Bir kurdun korkusuyla yaşamaktan çok da farklı sayılmaz
Her nefeste gözlerim arıyor seni
Ve korkuyorum sana dokunmadan öleceğim.
Bir de hiç gelmeyeceksin gibi
Bir korku salıyor yüreğimi
Ölümden ağır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta