Bekliyorum,
Sesinin yankılandığı duvarlara bakarken, Sessizliğin içinde sesini buluyorum. Sanki belleğimden hiç geçmemiş gibi, belleğimde hiçbir iz çizmemiş gibi. Sesin yeniden kazınıyor duvarlara. Duvarların altında yine senin resimlerin, senin elinle kazıdığın gerçekler var. Tertemiz dünyaya hız katıyor yürek atışların ve tedirginsin.. Önemsiz bir ayrıntı önemli bir ayrıntı yokluğunda bir kadeh daldırmıyor düşlere. Ben şuan coşkun bir iç çekişinde anlamsızlaşıyorum. Neredeyim bilmiyorum. Acının ve sevincin tam kesiştiği yerde. Bekliyorum. Koşarak Bekliyorum seni..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta