Kimsesiz tren garı, zaman geç.
O gün daha bir soğuk oturaklar.
Hiç kimsenin geçmediği raylarda,
Beklemek çok zor…
Bu ilk değil biliyorum
Ve ilk defa donmuyor ellerim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta