Bekarlık Modası Şiiri - Köşektaş Türküleri

Eskiden düğünler sırayla gider
Şimdi her bir genç bir bahane eder
Büyükler beklerken artıyor keder
Köyün sokakları bir mahşer oldu.

Güvenin yerini şüphe bürüdü
Sözlerin üstünde yalan yürüdü
Muhannet korkusuyla kalbi çürüdü
Dostluklar maziye bir siper oldu.

Sıcacık sofralar kurulmaz artık
Ocağın ateşi parlamaz artık
Gönüller birbirine ısınmaz artık
Ocaklar tütmeyen bir keder oldu.

Mektuplar gönderilmiyor ne çare
Şenlikler bitti bak düştük bu zara
Bekârlık derdiyle kalpler bin pare
Gönül bahçeleri pür-heder oldu.

Maddiyat vuslatı mutlu eylemez
Kimse kimseye hoş kelâm söylemez
Yalan dünya artık yüzleri güldürmez
Güvensiz yürekler uzağa gider oldu.

Köşektaş köyünde torun beklenir
Dertlerin üstünde dertler eklenir
Boş kalan evlerde hüzün saklanır
Mazi kalbimizde bir değer oldu.

Vefa dedikleri rafta tozlanır
Gençlik aynasında hüzün gizlenir
Sessizlik içinde ömür közlenir
Şu yeni zamanlar pür-beter oldu.